Στο ψηλότερο βουνό της Ελλάδας αφιερώνει το σημερινό της doodle η Google.

Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, ο Όλυμπος ήταν το σπίτι των 12 αρχαίων Θεών.

Θα μπορούσαν οι θνητοί να σκαρφαλώσουν τόσο ψηλά για να φτάσουν στην κορυφή του; Το 1913, τρεις θαρραλέοι αναρριχητές απάντησαν «ναι» στο ερώτημα, φτάνοντας στην κορυφή του επιβλητικού Μύτικα, ύψους 2.918 μέτρων, μέσα από βαθιές ρεματιές και απότομες κλίσεις.

Παρά τις αποτυχημένες προσπάθειες πολλών εξερευνητών να τον «κατακτήσουν», οι Ελβετοί Frederic Boissonnas και Daniel Baud-Bovy, με τη βοήθεια ενός κυνηγού αγριοκάτσικων από το Λιτόχωρο, του Χρήστου Κάκαλου, έγραψαν το όνομά τους στην ιστορία της ψηλότερης κορυφής της Ελλάδας σαν σήμερα στις 2 Αυγούστου του 1913, κατακτώντας την απάτητη -μέχρι τότε- κορφή του. Ο Κάκαλος, που είχε μεγάλη εμπειρία στον Όλυμπο, ήταν και ο πρώτος από τους τρεις που σκαρφάλωσε στον Μύτικα. Στη συνέχεια και μέχρι το θάνατό του, το 1976, θα γίνει ο επίσημος οδηγός του Όλυμπου. Μαζί του θα κατακτήσει το 1921 ο Ελβετός Marcel Kurz τη δεύτερη κορυφή, το στεφάνι.

Χρήστος Κακαλος

Αποτέλεσμα των εξερευνήσεων του Kurz ήταν η έκδοση, το 1923, του θαυμάσιου βιβλίου «Le Monte Olympé» που περιελάμβανε και τον πρώτο λεπτομερή χάρτη των κορυφών του βουνού. Το 1928 θα ανεβεί με τον Κάκαλο στο βουνό και ο ζωγράφος Βασίλης Ιθακήσιος, φθάνοντας στη σπηλιά που θα ονομάσει «Άσυλο των Μουσών» και θα περάσει πολλά καλοκαίρια, ζωγραφίζοντας θέματα από το βουνό. Αργότερα, ο Όλυμπος θα φωτογραφηθεί και θα χαρτογραφηθεί αναλυτικά ενώ στις πιο απόκρημνες κορυφές του θα λάβουν χώρα μια σειρά από επιτυχημένες αναρριχήσεις καθώς και χειμερινές αναβάσεις υπό δύσκολες καιρικές συνθήκες.

«Είθε ο θρύλος τους να ζει για πάντα!», επισημαίνει χαρακτηριστικά η Google αναφερόμενη στο κατόρθωμα των τριών πρώτων αναρριχητών.